Następnie przychodzi czas na „techniki specjalne” Eliza zdaje się być dobrze przygotowana, przerażenie jednak przychodzi kiedy jej rywalki meldują się na macie. Ponieważ w ITF nie ma podziału na wzrost czy stopnie, co niektóre wyższe o nie jedną a dwie głowy będą skakać do tej samej wysokości. Eliza szokuje nie tylko tatę, ale i obecnych na zawodach skacząc baaaaardzo wysoko. Po krótkim czasie z około 10 zawodniczek na macie zostaje tylko Eliza i jej przeciwniczka kilka skoków i sędziwie dają im odetchnąć ponieważ ani jedna ani druga nie dają za wygraną.
Kiedy ponownie dziewczyny zaczynają walkę, po kolejnych skokach mała Eliza musi uznać wyższość swojej rywalki i zadowolić się drugim miejscem, trzeba trochę urosnąć :).
Wydaje się że w technikach specjalnych Elizka wprowadziła obecnych w „małe zdziwienie” pokonując resztę dużo wyższych zawodniczek i fundując wszystkim tak zaciętą walkę ze swoją dużo wyższą rywalką. 
Niespodzianka na koniec, okazuje się że Eliza wywalczyła sobie miano najlepszej zawodniczki rozgrywających się zawodów.

Miano dla najlepszego zawodnika również zostaje w naszych szeregach a poświęcony niejednokrotnie bezinteresownie! czas trenerów klubu dla swoich adeptów skutkuje pucharem dla najlepszego klubu. Co również cieszy.

Krótkie przemyślenia i dochodzimy do wniosku że, wszystkie te sukcesy nie miałyby miejsca bez trenera który potrafił wytłumaczyć Elizie że trening Taekwondo to nie trening wyzwalania agresji do zabijania a Sztuka walki, że wyprostowanie zgiętej nogi w przód to jeszcze nie technika zwana „yop-chagi” a namiastka kopnięcia.

Kolejne zawody w czerwcu, czy kolejne medale? czas pokaże !